martaba

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

mar-ta-ba

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

I [a. ~ daraja, bos-

qich; qadr-qimmat, obroʻ; mavqe, oʻrin] ayn. marta. Gulshanbonu Xudoyor xonligining ik-kinchi davrida oʻz husni bilan bir necha mar-taba xonning iltifotiga sazovor boʻlgan haram kanizlaridan edi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar.

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

mar-ta-ba

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

II [a. — daraja; obroʻ;

mavqe, oʻrin] 1 Jamiyat oʻrtasida erishil-gʻan obroʻ, eʼtibor, nufuz. ◆ Shu-shu boʻldi-yu, Norbuvining martabasi oshib, har bir maʼ-raka uning maslahatisiz boʻlmaydigan boʻlib qoldi. H. Shame, «Dushman» . ◆ -Rahmat, jon bolam, eson-omon boʻlsang boʻlgani, tengquring orasida martabangni tushirma, degan edi onasi. A. Muxtor, Tugʻilish.

2 Mansab, lavozim, amal. ◆ Oliy marta-ba. Martabaga minmoq. yat Kelajakda oʻgʻli-ning katta martabaga erishmogʻini umid qilardi. Sh. Rashidov, «Qudratli toʻlqin» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

МАРТАБА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

martaba I
степень; ранг; сан; чин; положение; ◆ Oʻsha ordenning ~si ulugʻ deydilar (Ойбек, «О. в. шабадалар») Говорят, что этот орден очень высокий; baland (или ulugʻ) ◆ ~ высокий чин; высокое положение; ◆ ~si ulugʻ odam человек, занимающий высокое положение (в обществе); ◆ ~ga ega boʻlmoq иметь чин; заслужить чин; ◆ ~ga erishmoq достичь положения (в обществе).

martaba II
= marta.