nasiba

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

na-si-ba

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

ya. 4^ . — ulush, qism; taqdir; omad, iqbol

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Kishining takdiran buyurilgan oʻz hissasi, ulushi. ◆ Ishimdan xur-sandman. Endi bitta-yarimta nasibasi qoʻ-shilgan xotin chiqib qolsa, uylansam, degan oʻyim ham yoʻq emas. A. Qahhor, «Qoʻshchinor chirokdari» . ◆ Yurtim, senda ekan nasibam tugal, Sen oʻzing maskanim, sen oʻzing shonim. A. Oripov, «Yillar armoni» .

2 Umuman, hissa, ulush; rizq. ◆ Bu — sening nasibang. sh ◆ Yoʻlchi bir soʻmga oʻzi non-choy ichdi-da, och qornini bir qadar ovutdi, qolganini “Unsinning nasibasi”, deb belboqqa tugdi. Oybek, «Tanlangan asarlar» .

3 Nasiba (xotin-qizlar ismi).

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

НАСИБА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

nasiba
1 уст. часть, доля, порция; ◆ nasiba atamoq выделить (чью-л.) долю, отложить долю, порцию (для кого-л.);
2 удел; доля, участь;
3 Насиба (имя собств. женское).