oʻgʻlon

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

oʻgʻ-lon

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

OʻGʻLON 'balogʻatga yetgan oʻgʻil; yigit’ (koʻtarinki). Vatan oʻglonlari harbiy xizmatlarini aʼlo darajada ado etmohdalar. Bu soʻz asli qadimgi turkiy tilda ogʻul otiga izzatlash maʼnosini ifodalovchi -(a)n qoʻshimchasini qoʻshib qosil qilingan (ЭСТЯ, I, 412; DS, 363); qoʻshimcha qoʻshilganidan keyin ikkinchi boʻgʻindagi toR uyush talaffuz qilinmay qoʻygan; oʻzbek tilida a unlisi â unlisiga almashgan: ogʻul + an > ogʻlan > ogʻlân.
Oʻzbek tilining etimologik lugʻati (I-jild) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

kt. 1 Er bola, oʻgʻil; farzand. ◆ -Oʻgʻlonim, oʻs, yayra! — der. Q. Muhammadiy . ◆ Beega qilibdi Bulgʻor elini, Endi kesar ikki oʻgʻlon sarini. "Erali va Sherali" .

2 Yosh va jasur yigit; qoʻrqmas, botir. ◆ Dushman chiqsa menday oʻgʻlon yoʻliga, Ayamas-dan boshin bogʻday chalarman. "Yodgor" . ◆ Xalqi-miz oʻzining fidoyi oʻgʻlonlarini hech qachon unutmaydi. Nazarmat, «Joʻrlar baland say-raydi» .

3 tar. Atoqdi otlar bilan kelib, shaxs-ning shoh, sulton avlodidan ekanligini bildiradi.

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ЎҒЛОН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]