oriyat

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

o-ri-yat

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

[a. — birovdan vaqtincha

olingan narsa; qarzga berilgan buyum] 1 Or-nomus; izzati nafs. ◆ Oriyating boʻlsa, sen ham dsmaga chiq, kuchingni ketmonda koʻrsat, men seni mard bilay. S. Ahmad, «Qadrdon da-lalar» . ◆ Yosh emasmi, birdan uning oriyati qoʻzgʻaldi, Shartta pastga tushdi u ham, U ham yayov yoʻl oldi. A. Oripov, «Yillar armoni» .

Oriyat talashmoq Or-nomus talashmoq, oʻz izzati nafeini himoya qilmoq, obroʻni qoʻldan bermaslik, oʻz obroʻyiga dogʻ tushir-maslik uchun kurashmoq.

2 Uyat, sharm; or. ◆ Boshshr yetimchani choʻri qshshshgaham oriyat qiladi. P. Tursun, «Oʻqi-tuvchi» .

Oriyati kelmoq Or qilmoq, uyalmoq.

3 sft. esk. Asli oʻziniki boʻlmagan, bi-rovdan vaqtincha soʻrab olingan. ◆ Oriyat tun. n ◆ Masalan, Sarimsoq, unga yerni hukumat bergan. Oriyat yer. A. Qahhor, «Sarob» .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ОРИЯТ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

oriyat
1
стыд; честь; достоинство; ◆ oriyat qilmoq стыдиться, считать для себя постыдным, позорным, зазорным; считать ниже своего достоинства; ◆ oriyat talashmoq спорить из чувства ущемленного самолюбия; ◆ oriyati keldi он устыдился, он застыдился; ему стало совестно;
2 уст. выпрошенный, взятый во временное пользование; ◆ oriyat toʻn взятый на время халат.