siymo

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

siy-mo

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

[a. — yuz, chehra; belgi,

alomat, qiyofa] kt. 1 Shaxs, zot. ◆ Ulugʻsiymo. n ◆ [Qosimbek:] Movarounnahrdagi temuriy-lar orasida eng sohibisteʼdod, sohibqudrat siymo Bobur mirzodirlar. P. Qodirov, Yulduzli tunlar. Shoir va akademik Gʻafur Gʻulom sheʼriyatda oʻziga xos, misli yoʻq siy-molardan biridir. "Saodat".

2 Qiyofa, koʻrinish; chehra, yuz. ◆ Ulugʻvor siymo. Goʻzal siymo. sh" Bizga gʻoyat aziz, gʻoyat moʻʼtabar Shifokorning iliq siymosi. E. Vo-hidov . ◆ -Uning [qizning] siymosida men hayot goʻzalligini koʻrdim. Tabiat bunyod etgan no-yob gul edi u, — dedi Samar. M. Qoriyev, «Oy-din kechalar» . ◆ Qunduzxon bundan ikki yil av-val yoʻqotgan onasining mehribon, munis siymosini qidiradi. S. Ahmad, «Qadrdon dalalar» .

3 Biror shaxs obrazi. ◆ Oʻychan misralarda tarjimon Margaritaning iztirob toʻla siymosini ustalik bilan tasvirlaydi. "OʻTA" .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

СИЙМО. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

siymo
1 книжн. облик, образ, внешний вид, лицо;◆ ulugʻvor siymo величественный образ;
2 фигура.