Kontent qismiga oʻtish

tuz

Vikilugʻatdan olingan

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

tuz

Aytilishi

Etimologiyasi

TUZ I ' ovqatga namagini rostlash uchun solinadigan oq kristall modda, natriy xlorid'. Taom t u z bilan, tuz oʻlchovi bilan (Maqol). Qadimgi turkiy tilda ham shunday maʼnoni anglatgan bu ot dastlab tu:z tarzida talaffuz qilingan (ЭСТЯ, III, 288), oʻsha davr-lardayoq u: unlisining choʻziqlik belgisi yoʻqolgan (ПДП, 435; Devon, III, 308: tuzladï; DS, 594): tu:z > tuz.

TUZ II 'tekis yer', 'tekislik'. ◆ Tuganmas konimizdir togʻ bilan tuz. Habibiy Qadimgi turkiy tilda qam shunday maʼnoni anglatgan bu ot tüz tarzida talaffuz qilingan (ПДП, 436; Devon, I, 314; III, 135); oʻzbek tilida oʻ unlisining yumshoqlik belgisi yoʻqolgan: tüz > tuz.
Oʻzbek tilining etimologik lugʻati (I-jild) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

I Maʼnosi

  1. kim. Molekulalari tarkibi ga kislota qoldigʻi bilan bogʻlangan metall atomlari kirgan murakkab moddalar. ◆ Tuz organizmning tuzilishi uchun, unda modda almashinishining toʻgʻri borishi uchun zarurdir. N. Ismoilov, „Kasallarni parvarish qilish“ ◆ Tuproq shoʻrlanishi jarayonida koʻproq xlor va sulfat tuzlari toʻplanadi. "Fan va turmush"
  2. Shu birikmaning ovqat uchun ishlatiladigan bir turi (natriy xlorid). ◆ Osh tuzi. ◆ Qoratikan tuz. ◆ Mayda tuz. ◆ Yirik tuz. ◆ Oshga tuz solmoq. ◆ Taom - tuz bilan, tuz - oʻlchovi bilan. Maqol ◆ Xosiyat xola olovi ancha pasayib qolgan oʻchoq yoniga borib, tuvoqni koʻtardi-da, oshning taʼmini koʻrib, bir chimdim tuz tashladi. Rahmat Fayziy, „Choʻlga bahor keldi“ ◆ Yorni goʻzal dema, oqil soʻzi boʻlmasa, Totli boʻlmas taom, agar tuzi boʻlmasa. Yo. Mirzo
    Tuzini koʻrmoq - 1) namagini chuchmal, raso yoki shoʻr ekanligini bilish maqsadida totib koʻrmoq. ◆ Shoʻrvaning tuzini koʻrmoq; 2) koʻchma yemoq, totmoq. ◆ Kechagi oshning tuzini ham koʻrmadim.
    Yarasiga tuz sepmoq - q. sepmoq. ◆ Sherali uning yarasiga tuz sepmaslik uchun gapni boshqa yoqqa burmoqchi boʻldi. Sunnatilla Karomatov, „Oltin qum“
  3. Umuman, ovqat, yegulik-ichgulik narsa. ◆ Jazirama kunlarda tong sahardan kechqurun qorongʻi tushguncha tuz totmay och yurish koʻp odamning sillasini quritardi.. Pirimqul Qodirov, „Yulduzli tunlar“ ◆ Choy ichmadim, ichimga tuz ham kirmadi. Oybek, „Tanlangan asarlar“
  4. koʻchma Kimsaning boshqa odamga bergan, yedirgan-ichirgan (yegan-ichgan) ovqati. ◆ Tuz bermoq. ◆ Tuzini yemoq (ichmoq). ◆ Bosgan otasin yuzini, Andisha qilmay tuzini. "Erali va Sherali" ◆ Yoʻq, tuzim, nonim seni quturtirgan. Oybek, „Tanlangan asarlar“ ◆ Men sizga uy berdim, vaqtida tuz berdim, peshonangizni siladim. Abdulla Qahhor, „Qoʻshchinor chiroqlari“ ◆ Shu kampirning.. tuzini koʻp yedik. "Ravshan" ◆ Xoʻsh, nima boʻpti? Axir tuz ichgan joyingning farzandi-ku. "Bir kun tuz ichgan yerga qirq kun salom", deganlar. Parda Tursun, „Oʻqituvchi“
    Tuz(im) koʻr qilgur - qarg'. nonkoʻrlik qilgan kishiga qarata aytiladigan ibora. ◆ Odamgarchilikni ham bilmadi bu tuz koʻr qilgur! Abdulla Qodiriy, „Mehrobdan chayon“
    Tuz yalab - hech narsa yemay-ichmay, qorinni juda-juda ochqatib, och holda. ◆ Xatib domla panjshanba kunidan tuz mab, ziyofatga borishga hozirlanadi. Abdulla Qodiriy, „Obid ketmon“
    Tuzini ichib, tuzlugʻiga tuplamoq (yoki tupurmoq) - nonkoʻrlik qilmoq, nontepkilik qilmoq, yaxshilikka yomonlik qaytarmoq. ◆ Sendaqa, hukumatning tuzini ichib, tuzlugʻiga tuplaydigan nontepki kerak emas. Said Ahmad, „Hukm“
    Tuzini oqlamoq (yoki halollamoq) - kimsaning bergan osh-tuzi, boqqani, parvarish qilgani zoye ketmaganini isbot qilmoq, yaxshilikka yaxshilik qaytarmoq. ◆ Senga men kamtarin farzand erurman.. Ulugʻ burchim - tuzingni oqlamoqdur. Habibiy
    Tuzini totmoq - 1) ayn. tuzini koʻrmoq 1 q. tuz I 2; 2) mazasini koʻrmoq, taʼmini totmoq. ◆ Oʻzing ham qalandar nonining tuzini totib qol. Sadriddin Ayniy, „Qullar“
  5. koʻchma Mantiq, maʼno, mazmun. ◆ Esi bor biladi gapning tuzini. "Alpomish" ◆ Iyi-iyi, bu oyimchaning gapida tuz bormi oʻzi? Ibrohim Rahim, „Chin muhabbat“ ◆ Soʻzingda tuz bor. Nafsilamrda, fashist bachchagʻar juda beinsof.. Oybek, „Quyosh qoraymas“

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

tuz

Aytilishi

Etimologiyasi

II Maʼnosi

  1. Tekis yer, keng tekislik. ◆ Tuganmas konimizdir togʻ bilan tuz. Habibiy ◆ Yoʻl yuramiz qumloq, suvsiz tuzlarga.. "Hasanxon"
  2. Foydalanilmay yotgan yer, boʻz yer, kurits. ◆ Na qilt etgan bir shamol, Na uygʻoqdir dala, tuz. Shuhrat

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

tuz

Aytilishi

Etimologiyasi

III Maʼnosi

  1. [r] kart. Oʻyin turiga qarab eng katta yoki bir ochko (bir xol) qiymatga ega boʻladigan karta. ◆ Kuzir tuz. ◆ Gʻishtin tuz. ◆ Valetni tuz bilan bosmoq.
  2. (egalik affiksi bilan) koʻchma Biror narsaning eng sarasi, eng yuqori darajalisi, oliy maqomlisi. ◆ Ayollar orasida suhbatning "tuz"i qurilish edi. Oybek, „Oltin vodiydan shabadalar“ ◆ Men aytmoqchimanki, toʻrtala tuzning hammasi oʻzingizda. Asqad Muxtor, „Tugʻilish“

Sinonimlari

Antonimlari

ТУЗ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

tuz I
1
соль; // соляной; ◆ sulfat kislota tuzlari хим. соли серной кислоты; ◆ nordon tuzlar хим. кислые соли; ◆ osh tuzi поваренная соль; qoratikon (или yirik) ◆ tuz столовая соль; ◆ tuz qatlami соляной пласт; ◆ tuz qonlari соляные копи; ◆ oshga tuz solmoq солить пищу;
2 степень солёности пищи; ◆ tuzini qoʻrmoq 1) пробовать пищу (чтобы определить, достаточно ли в ней соли); 2) попробовать, отведать;
3 перен. пища; хлеб-соль; ◆ ichimga tuz ham kirgani yoʻq я абсолютно ничего не ел; ◆ tuz totmoq поесть немного; ◆ bemor kechadan beri tuz totgani yoʻq со вчерашнего дня больной ничего не ел; ◆ tuzini ichib tuzlugʻiga tupurmoq (букв. отведав соли плюнуть в солонку) соотв. ответить на добро неблагодарностью; ◆ tuzini oqlamoq или ◆  tuzini halollamoq 1) оправдать хлеб-соль; 2) перен. оправдать доверие; ◆ u yegan tuzini halolladi он оправдал оказанное ему доверие;
4 перен. смысл, суть; ◆ gapida tuz yoʻq или ◆  gapining tuzi yoʻq в его словах нет смысла; он говорит чушь; ◆ 

  • birovning yarasiga tuz sepmoq сыпать соль на чью-либо рану; бередить, растравлять чьи-либо раны.


tuz II
туз; ◆ gʻishtin tuz бубновый туз.

tuz III
уст. голое место, степь; залежь.

Turkcha (tr)

tuz

tuz