xalifa

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

xa-li-fa

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

a. a ya, 1ch — oʻrinbosar; noib

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 tar. Musulmonlar jamoasi va musulmon davlatining diniy, ayni bir paytda dunyo-viy boshligʻi; ruhoniy hukmdor; Muhammad paygʻambarning vorisi, Allohning yerdagi noibi hisoblangan. ◆ Lekin [ Tangriqul hoji] xalq orasida: "Xalifai Rum Buxoroga keldi, Ergash qoʻrboshi borib, musulmonobod yoʻlida gʻazot qilgani xalifadan fotiha va yuz ming sarboz olib keldi", deb gap tarqatibdi. A. Qahhor, «Qoʻshchinor chiroqlari» . ◆ Abdishukur davom etdi soʻzida: -Butun olami islomning xalifasi Sulton hazratlari buurushda tanho qoldilar. Oybek, «Tanlangan asarlar» .

2 Buxoro xonligida: shariat aqidalari-ning bajarilishini tekshirib turuvchi man-sabdor shaxs. ◆ Abdurahmon sardor keyingi choy-nakni boʻshatgandan keyin, qaytmoqchi boʻlib, xalifadan fotiha soʻradi. S. Ayniy, «Qullar» .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ХАЛИФА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

xarifa

Ruscha ru

xalifa
1 ист. халиф (духовный глава мусульман, преемник Мухаммеда);
2 ист. халифа (должностное лицо в Бухарском ханстве, следившее за выполнением предписаний шариата);
3 = xalfa 1.