xos

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

xos

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

[a. — maxsus, alohida; xusu-

siy, shaxsiy] 1 Biror kimsa yoki narsaning oʻzigagina oid, oʻzidagina boʻladigan. ◆ Bola-larga xos qiliq. Rahbarning oʻziga xos ish uslubi. yash Klara ayollarga xos chiroyli hara-kat bilan sochini orqasiga tashlab yubordi. Oʻ. Hoshimov, «Qalbingga quloq sol» . ◆ Chol.. keksalarga xos boqish bilan bir zum tikildi: -Kel, chirogʻim, nima xizmat? Oybek, «Tanlangan asarlar» .

Oʻziga xos Ajralib, farkdanib tura-digan. ◆ Shahrimiz meʼmorchilik qiyofasi oʻziga xos goʻzallikka ega. Gazetadan .

2 Biror shaxsning oʻzigagina tegishli boʻlgan, oʻzigina foydalanadigan; shaxsiy. ◆ Oq otliq Bobur mirzo yuzdan ortiq beklari va xos navkarlari bilan.. togʻetagiga yaqinlashib qolgan edi. P. Qodirov, «Yulduzli tunlar» .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ХОС. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

xos
1 присущий свойственный (кому-чему-л.); ◆ bu kamchilik koʻplarga xosdir этот недостаток свойственен многим;
2 специфический, своеобразный, характерный (для кого-чего-л.); ◆ oʻziga xos специфический, своеобразный; ◆ oʻziga xos ish usullari своеобразные приёмы работы; ◆ xos qilmoq выделять, обособлять;
3 личный, относящийся, принадлежащий (кому-чему-л.);
4 близкий, свой; ◆ xos xosni topar, suv pastni topar посл. свой своего найдёт, вода в низину уйдёт.