avliyo

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

av-li-yo

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

a. LJjl — valilar

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

  1. din. Valilar, eʼtiqodli, dindor kishilar; aziz, muqaddas, ollohga yaqin kishilar; ruhoniylar. ◆ Xoja Bahouddin Naqshbandning Buxoroda avliyo sifatida shuhrat topishida bir voqea sabab boʻlgan ekan. Gazetadan .
  2. s.t. Karomat, bashorat qila oladigan, moʻʼjizalar koʻrsata oladigan odam. ◆ Men shunday avliyomanki, agar tosh yoki daraxtni chaqirsam, oldimga darrov keladi. "Latifalar ". ◆ Tantiboyvachcha olazarak boʻlib, yelkasini qisdi va yerga qarab ded i: -Biz avliyo- mizmi? Qayerda ekanini aytish juda mushkul. Oybek, «Tanlangan asarlar» .
  3. s.t. kest. Ulugʻ, zoʻr fahmlanuvchi odam yoki narsa. ◆ Nima, zveno boʻlib, avliyo boʻptimi? Sh. Rashidov, «Boʻrondan kuchli» . ◆ Xotin kishi esa ojiza, avliyosi ham hasaddan xoli emaye. F. Musajonov, «Himmat» .'
  4. s. t. Hech narsa bilan ishi yoʻq, darveshsifat, darveshnamo odam. ◆ Yuragingda Oʻrinboy otaning oʻgiti bor-da. Dadang pok odam. Qishloqning avliyosi u. Ishonaman. Oybek, «Quyosh qoraymas» . ◆ Gʻorogzida, baland yassi tosh ustida, Yalangʻoch avliyo — oriq bir keksa odam gulxan yoqib oʻtirardi. Mirmuhsin, «Meʼmor» .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

avliyo
1
святой; чудотворец; ◆ Men shunday ~manki, agar tosh yoki daraxtni chaqirsam oldimga darrov keladi («Афанди») Я такой чудотворец, что если кликну камень или дерево, они тотчас предстанут передо мной;
2 перен.разг. шутл. блаженный, не от мира сего.