urgʻu

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

ur-gʻu

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

tlsh. Turli fonetik vositalar (maye., ovozni kuchaytirish) orqali boʻgʻin yoki soʻzni ajratish, shu ajratishga xos kuchli talaffuz.

Urgʻu belgisi Urgʻuli unli ustiga qoʻyi-ladigan diakritik belgi. Ur|u bermoq Nutq jarayonida biror soʻz yoki uning qismiga alohida diqqat jalb etish maqsadida uni boshqalaridan ajratib, kuchliroq aytish. ◆ Mamajon aka uning [injenerning] "oʻrtoq" soʻziga urgʻu berganini sezdi. A. Muxtor, «Opa-singillar» . ◆ Roʻparadagi oshxona oynasidan moʻralagan oshpaz xotin "d" harfiga urgʻu be-ribdedi: Keldila Siddiq akangiz. "Mushtum" .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

УРҒУ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

urgʻu
1 лингв. ударение; ◆ urgʻu belgisi знак ударения;
2 смысловое ударение, нажим (с которым произносится слово); подчёркивание, выделение слова в речи; Mamajon aka uning "oʻrtoq" soʻziga urgʻu berganini sezdi (А. Мухтор, «Опа-сингиллар») Мамаджан-ака почувствовал, что он (собеседник) с нажимом произнёс слово "oʻrtoq" («товарищ»).