halqum

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

hal-qum

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

a. ^- tomoq, boʻgʻiz

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 anat. Ogʻiz boʻshligʻini qiziloʻngach bilan tutashtiradigan hazm yoʻlining boshlangʻich, oldingi qismi; yutqun. ◆ Mastonbibi hoʻpla-gan choyni halqumidan oʻtkazolmadi. S. Axmad, «Qadrdon dalalar» . Goh Ergash, goh Odil ^shumigacha suvga yotib, qoʻl sigʻadigan har bir teshikni tintishadi. H. Ahmar, Kim xaq? ◆ Gʻazabidan halqumiga kelib tiqilgan tu-pugini zoʻrgʻa-zoʻrgʻa yutdi-da, yana qadamiga qamchi bosdi. H. Shame, «Dushman» .

2 koʻchma Otadigan qurolning ichi, ogʻzi; ogʻiz. ◆ Qaysi bir ona farzandi koʻksini zam-barakning olovli halqumiga tutib beradi? S. Axmad, «Oydin kechalar» .

Joni halqumiga kelmoq q. jon 1.

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ҲАЛҚУМ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

halqum
горло, глотка; ◆ xalqning molini yegan ~idan ilinar посл. тот, кто присваивает народное добро - будет схвачен (пойман) за глотку; ◆ 

  • tovonidagi joni ~ iga keldi см. tovon I.